U leest het goed. In de titel staat wel degelijk ‘Amerika' en niet ‘Europa'. Terwijl het pessimisme over de toekomst van de eurozone en de EU zowat op zijn maximum zit, gaan we toch naar de andere kant van de Atlantische Oceaan. Want het idee dat daar een homogeen land ligt, krachtig genoeg om de crisis te bestrijden, verdient enige nuance. Net zoals het idee dat Europa hopeloos verdeeld is.
De economie krabbelt langzaamaan uit een diep dal. De groeivooruitzichten voor ons land staan weer op positief en met één à twee jaar vertraging zal ook de werkloosheid hoogstwaarschijnlijk opnieuw afnemen.
De overheidsfinanciën blijven evenwel zorgwekkend.
Zelfs in het geval van een forse heropleving van de economie blijft ons land de tekorten opstapelen en zal de overheidsschuld in 2015 112 procent van het BBP bedragen. In een meer realistisch scenario loopt onze schuld zelfs op tot 125 procent.
De rentesneeuwbal is terug van weggeweest.