Minister-president Kris Peeters verklaarde recentelijk dat Vlaanderen een regio geworden is van regelzucht en procedures. Om na te gaan in hoeverre dit opgaat, kunnen we verwijzen naar data van de Wereldbank. Deze organisatie houdt elk jaar een wereldwijde rangschikking bij omtrent de kwaliteit van de regelgeving. Voor België zijn de resultaten gemengd. Aan de ene kant scoren we met een 22e plaats op de 183 deelnemende landen toch nog behoorlijk. Aan de andere kant scoorde België vorig jaar 2 plaatsen hoger. Eén pijnpunt haalt onze score fors naar beneden.

Doing business rangschikking

Met de ‘doing business’ rangschikking houdt de Wereldbank het ondernemersklimaat en het regulatieve kader bij in 183 landen. Deze score vat parameters samen als het gemak om bouwvergunningen te bekomen, een nieuwe onderneming op te starten tot de eenvoud van de belastingswetgeving en ontslagprocedures; kortom de bureaucratische en administratieve rompslomp die ondernemersschap bemoeilijken.

Terwijl Singapore al jarenlang de leiding inneemt, valt de goede score van Angelsaksische en Noorse landen op. Binnen de ontwikkelde landen scoren de Mediterrane en Centraal-Europese over het algemeen zwak. Met een 22e plaats is België een middenmoter. Op een aantal punten scoren we goed tot zeer goed. Ondernemingen kunnen snel en eenvoudig opgestart en gesloten worden, contractgeschillen kunnen relatief pijnloos beslecht worden en de rechten van (minderheids)aandeelhouders en investeerders worden hier beter beschermd dan in de meeste andere landen.

Registratie van eigendomsrechten

Toch zijn er ook een aantal minpunten. De Belgische belastingen liggen hoog en zijn tijdrovend door de ingewikkelde wetgeving, waardoor we vrij slecht scoren op dit gebied. De deelscore waar we wereldwijd evenwel tot de allerzwaksten van de klas behoren is de ‘registratie van eigendomsrechten’. Hier staan we op een 167e plaats van de 183. Om vastgoed geregistreerd te krijgen, moeten 7 procedures doorlopen worden, wat gemiddeld 79 dagen  in beslag neemt (en tot vorig jaar zelfs 132) en een kostprijs van maar liefst 12,72 procent van de waarde met zich meebrengt.

Vergelijking met Nederland

Dat dit beter kan, wordt aangetoond in andere landen. In Nederland bijvoorbeeld.neemt de hele registratieprocedure gemiddeld slechts vijf dagen in beslag. Het kadaster kan online geraadpleegd worden. Informatie zoals de gevestigde rechten op het onroerend goed is op deze manier binnen enkele minuten beschikbaar. In België duurt dit gemiddeld tien dagen, aldus de Wereldbank. Alle documenten en akten zijn eveneens al sinds 1998 online beschikbaar voor het Nederlandse publiek. Terwijl het in ons land ongeveer één maand duurt om alles in te schrijven in het hypotheekregister, gebeurt dit binnen één dag bij de noorderburen. Als kers op de taart kost de hele procedure in Nederland ongeveer slechts de helft, en dit voornamelijk door de lagere registratiebelastingen.

Stilstaan is achteruitgaan

België doet het met andere woorden niet slecht, maar gaat er wel relatief op achteruit. Dit is niet te wijten aan een verslechtering van onze regelgeving, maar aan het feit dat sommige landen meer actie hebben ondernomen dan ons land. Een vereenvoudiging van de belastingswetgeving en het verder stimuleren en vergemakkelijken van de elektronische aangiften is een eerste stap om volgend jaar opnieuw te stijgen in deze rangschikking.

De meeste vooruitgang kan echter geboekt worden door het vereenvoudigen van de omslachtige en dure procedure om bouwprojecten en infrastructuurwerken van de grond te krijgen. Talrijke anekdotes illustreren deze moeilijkheid. Zo wilt architectenbureau Teema een vakantiedomein in de Maasvallei bouwen. Door een procedurele fout loopt dit project van 220 miljoen euro dat 600 banen kan opleveren minstens één jaar vertraging op. Het wel erg lang aanslepende dossier rond bedrijfsterreinen te Westrode-Meise (dit krantenbericht uit 2004 is veelzeggend) is een ander voorbeeld ter zake.

Reacties

Niet invullen aub
Naam *
Code   

Voeg reactie toe