Het VKW-Ondernemersplatform plaatst de maatschappelijke en economische betekenis van ‘vertrouwen’ op de agenda. In ons artikel van 24 februari toonden we het economische belang van vertrouwen reeds vanuit enkele  invalshoeken aan. Maar wat zeggen de cijfers vandaag over het vertrouwensniveau in bedrijven en overheden, sinds dit wereldwijd kelderde door de zware financiële en economische turbulenties?

Het aantal inschrijvingen in het hoger onderwijs in België zit stevig in de lift, met een stijgingsritme van respectievelijk vier en zes procent gedurende de jongste twee jaren. Tegelijk daalt het slaagcijfer naar een ongekend dieptepunt. Slechts 28 procent van de eerstejaars slaagt voor alle ingeschreven vakken. Eén op acht studenten haalt geen enkel studiepunt. Door de flexibiliteit van het systeem neemt de studietijd almaar toe. Universiteiten en hogescholen kreunen dan ook onder een verhoogde werkdruk. De vraag of Vlaanderen geen beperkingen moet opleggen aan het hoger onderwijs werpt zich meer en meer op.

In deze beleidsnota vertrekken we van de hypothese dat klassieke creativiteitsbenaderingen zich sterk focussen op ideeëngeneratie en de eraan gekoppelde communicatieve vaardigheden. Daardoor riskeren ze om de reële implementatie van verandering uit het oog te verliezen. Dit uit zich onder meer in door groepsdynamiek aangestuurde ‘innovation killers’ die zich manifesteren op alle niveaus.

Het toekennen van topfuncties en zitjes in Raden van Bestuur van private bedrijven blijft al te vaak een mannelijk onderonsje. Dat is een slechte zaak, maar de kans dat quota voor vrouwen dit probleem op een adequate manier gaan oplossen, is bitter klein.

Toen Richard Layard in 2005 zijn boek 'Happiness' uitbracht, kon hij wellicht zelf niet vermoeden dat zijn bijdrage zo'n grote weerklank zou krijgen. Layard vestigde de aandacht op het feit dat het geluksniveau vanaf 10.000 dollar jaarinkomen nog nauwelijks stijgt met een verdere toename van de welvaart (zie figuur). Vanaf dat niveau speelt vooral het relatieve rijkdomgevoel dat mensen krijgen wanneer ze meer verdienen dan hun familie, buren of vrienden.

(Deze bijdrage verscheen ook in Ondernemen, het ledenblad van VKW)

Het migratiebeleid blijft de gemoederen beroeren. Er gaat bijna geen dag voorbij zonder dat dit thema in het nieuws komt, gaande van de sluiting van een ‘zwarte school’ tot rellen in een asielcentrum. Nu de revolutiegolf in de Arabische wereld aanhoudt, neemt de vrees voor massale vluchtelingenstromen vanuit deze regio hand over hand toe. Het moge duidelijk zijn dat angst en andere negatieve gevoelens overheersen in het migratiedebat. Grootschalig onderzoek van de ‘European social survey’ toont aan dat de perceptie van de bevolking tegenover migranten het voorbije decennium sterk verslechterd is, zowel binnen België als in de meeste andere landen van de EU. Meer en meer mensen zijn er bijvoorbeeld van overtuigd dat migratie nadelige gevolgen heeft voor de economie.

‘No trust, no glory’. De slogan van het Amerikaanse Arden-raceteam is even kernachtig als veelzeggend: winnen vraagt vertrouwen. Laten we ‘winnen’ breed interpreteren als elke vorm van ‘lukken’ in wat iemand beoogt, zowel persoonlijk als professioneel, voor zichzelf of met anderen. Uit ‘lukken’ volgt ‘ge-luk’, waarvoor vertrouwen een basisconditie is.

 Morgen verbreekt ons land het Iraakse record van langste regeringsvorming. De bezorgdheid omtrent mogelijke ‘speculatieve aanvallen’ neemt daardoor hand over hand toe. Nochtans zou het uitblijven van een sociaal akkoord de Belgische staatsfinanciën wel eens meer schade kunnen berokkenen.

Ondanks alle tegenwind die ons land de afgelopen jaren heeft gekend, lijken we de crisis redelijk goed door te komen.Toch gaat er veel kostbare tijd verloren. VKW Metena lijstte de socio-economische prioriteiten voor de komende maanden op. Of er nu een voorlopige dan wel een definitieve regering komt, er is werk aan de winkel.

In cultuurhistorisch perspectief maken we een bijzondere tijd door. Meer dan ooit willen we ons eigen unieke ‘zelf’ realiseren. Tegelijk willen we deel uitmaken van een groter geheel. Hierin klinken twee universele behoeften van ieder mens door: iemand zijn en ergens bij horen.