Naar aanleiding van de Nationale Thuiswerkdag is de afweging van plussen en minnen van telewerken deze week onderwerp van gesprek. Wat blijkt? Niet de praktische argumenten geven de doorslag. De sleutel is vertrouwen, en het vermogen van leidinggevenden om medewerkers op een andere manier aan te sturen.

Autonomie motiveert

Je kan medewerkers opleggen op een bepaald tijdstip op het werk aan te komen en er niet eerder dan een vooropgesteld uur weer te vertrekken. Minder afdwingbaar is dat mensen het beste van zichzelf geven. Daartoe kan je ze verleiden. Maar hoe?

Voor bedrijven waaronder Microsoft en overheidsadministraties zoals de FOD Sociale Zekerheid is het antwoord duidelijk. Organisaties maak je effectiever, efficiënter en ook leuker door medewerkers meer vrijheid te geven in het werk dat ze doen, waar en wanneer ze dat werk uitvoeren, welke hulpmiddelen ze daarvoor hanteren en met wie ze daarvoor samenwerken. In overleg afgesproken eindresultaten zijn daarbij de maatstaf. Door die toegenomen vrijheid wordt werken zinvoller, leuker en uitdagender en gaat de medewerker aan het werk, niet alleen omdat hij dat moet, maar ook omdat hij dat graag wil. Daar heeft iedereen profijt van: de persoon zelf, zijn directe omgeving (partner, kinderen, vrienden), zijn manager, zijn organisatie, zijn business-partners, en finaal de maatschappij.

Plaats de medewerker centraal

Deze zienswijze is niet alleen een visie, maar ook een strategie. Plaats niet langer het business proces centraal maar wel de medewerker en ga kijken wat die medewerker nodig heeft om zijn werk goed - of nog beter - te kunnen doen. Dat kan gaan om de fysieke werkplek, hulpmiddelen, een bepaalde aansturing, een opleidingsplan, een coaching-traject, een resultaatsafspraak... Thuis- en telewerk (werken op afstand) passen in dit rijtje. Plaats- en tijdonafhankelijk werken biedt medewerkers de gelegenheid om tijd te besparen (vooral verplaatsingstijd) en te werken op een manier die maximaal aansluit bij hun meest productieve momenten en hun privéleven.

Nog niet voor iedereen

Flexibel werken is vooral aan de orde bij kenniswerkers. Twee derde van deze groeiende groep zegt één à twee keer per week van thuis te willen werken. 80% heeft toegang tot mail en werkbestanden: een technologisch comfort dat in dit verband ongeziene mogelijkheden creëert. Toch blijkt slechts een kwart van de Belgische bedrijven klaar te zijn voor flexibel werken. Vanwaar deze terughoudendheid?

Naweeën van het industriële denken

De strikte scheiding tussen leven en werken dateert pas van de 18de eeuw. Duizenden jaren voordien werkten mensen waar ze woonden. Met de industriële revolutie trok men massaal naar de fabrieken om er arbeid te verrichten. Het werk werd opgedeeld in kleine stukjes en aan mensen toegewezen. Dat was efficiënt, maar ook onnoemelijk saai. Alleen permanente controle kon mensen aan het werk houden. De 'command & control'-managementstijl werd een feit. Later kwamen er de administratieve en dienstenorganisatie bij. Die werden ingericht volgens dezelfde principes van de machinebureaucratie. In de fabrieken had je de lopende band, in de kantoren de bedrijfsprocessen. Alles draaide er om papier. Het werk gebeurde er tijd- en plaatsgebonden.

Toen veranderde de wereld. Technologie, globalisering, consumptie en individualisering maakten de relatief eenvoudige en stabiele wereld tot een uiterst complexe en zeer beweeglijke omgeving. Die omstandigheden veranderden ook de aard van het werk. In de nieuwe wereld draait het om menselijke kwaliteiten: analytisch vermogen, creativiteit en empathie. Dit zijn competenties die niet kunnen geautomatiseerd, noch gekopieerd worden. Mensen zijn niet langer een inwisselbare productiefactor. Talent staat voortaan centraal in het bedrijfsgebeuren.

Het 'nieuwe werken' wenkt

We zien veel ondernemingen worstelen met een mismatch tussen de aard van het werk in dit nieuwe tijdperk enerzijds en de manier waarop men er het werk organiseert, aanstuurt, uitvoert en verloont. Dat voelt onprettig aan.

Om uit de impasse te geraken zoeken wanhopige managers hun heil in nieuwe structuren, bijkomende regels, striktere controlesystemen. Meer van hetzelfde dus. Hierdoor ontwikkelt de spiraal zich neerwaarts. De diepere oorzaak van deze spanningstoestand ligt hierin dat ons ondernemingsmodel nog steeds is geconditioneerd door het industriële denken. Dat denken is gebaseerd op angst. Uit angst volgt wantrouwen. Het doet mensen vasthouden aan ingeslepen gewoonten, ook als veranderde omstandigheden dit gedrag ineffectief hebben gemaakt. Al zien we de noodzaak van de verandering, in de waan van de dag vallen we snel terug op oude patronen.

Dus veranderen velen alleen maar als het echt moet. Met de strijd om talent, het dichtslibbende Vlaanderen en de opportuniteitskosten verbonden aan gemiste kansen, is het hoog tijd om grondig na te denken over dit 'nieuwe werken'.

Reacties

Danny Lievens

0

 

 

Mooi, nagel op de kop, net een project achter de rug waarbij we bij bpost letterlijk vertrokken vanuit de waarde "vertrouwen" om badging en gefaseerd telewerk in te voeren.

Het is een proces dat men een tijdje zal moeten begeleiden, zowel bij het management als bij werknemers. Men heeft bij bpost de moed gehad om los te komen van het "historisch wantrouwen", maar men weet dat het "nieuwe management" ook iets is wat leidinggevenden en werknemers moet aanleren door het te doen.

Tijds- en visuele controle geven over het werk een vals gevoel van zekerheid, terwijl ze alleen maar aanwezigheid of inspanning registreren en niet het resultaat!

donderdag 08 december 2011 om 17:38

Antwoord

Niet invullen aub
Naam *
Code   

Voeg reactie toe

Annuleren

Michail Willems

0

 

 

Ben zelf thuiswerker. Mijn werkgever - actief in de verzekeringssector - is gelukkig progressief. Hij beseft dat het kantoor in Brussel moeilijk bereikbaar is, zeker tijdens de spits !

Wij dienen een objectief te behalen dat perfect meetbaar is. Hoe, waar en wanneer wij werken speelt minder zolang wij maar kunnen aantonen dat er gepresteerd wordt.

Maar, vele andere concullega's van ons, zijn nog verre van het "nieuwe werken". Zij denken inderdaad nog zeer traditioneel en wantrouwen thuiswerken...

Hoogstens tijd dat dit verandert willen de bedrijven actief in onze sector wat meer sexy worden om er te werken want nu al hoor ik hier en daar het woord "knelpuntberoep" vallen...

vrijdag 09 december 2011 om 16:13

Antwoord

Niet invullen aub
Naam *
Code   

Voeg reactie toe

Annuleren

Niet invullen aub
Naam *
Code   

Voeg reactie toe